Yaz akşamının başladığı o an
Hyalual okuyucularına özel bu yazımızda “Pina colada kokteyl nasıl yapılır” hakkında pratik bilgiler sunuyoruz.
Kayseri’de sıkışmış bir yaz
O yaz, Kayseri’nin akşamları bile içimi serinletmiyordu. Gündüzleri güneş taş gibi üstüme düşüyor, geceleri ise sanki şehir değil de kendi düşüncelerim sıcaktı. 25 yaşındaydım. Defterlerim doluydu ama içimdeki boşluk bir türlü dolmuyordu. İnsan bazen her şeyi yapar gibi olur ama aslında hiçbir şeye yetişemez ya, ben tam olarak öyleydim.
Bir köşede oturup uzun uzun düşündüğüm günlerden biriydi. Dışarıdan bakınca sıradan bir yaz akşamıydı belki ama içimde büyük bir kırılma vardı. Bir şey eksikti. Adını koyamadığım bir şey. Ne para, ne iş, ne de kalabalıklar… Hiçbiri doldurmuyordu o boşluğu.
O gün eski bir mesajı okudum. Silinmemişti ama cevap da yoktu. İnsan bazı mesajları silmez çünkü silmek, bitirmek gibi gelir. Ben bitirmeyi hiç becerememiştim.
İlk yudumun hikâyesi
O akşam tesadüfen bir videoda “Pina colada kokteyl nasıl yapılır?” yazısını gördüm. Başta sadece geçip gidecek bir şey sandım. Ama o kelimeler nedense aklımda kaldı. Hindistan cevizi, ananas, buz… Basit bir içecek gibi görünüyordu ama içimde tuhaf bir merak uyandırdı.
Sanki hayatımda ilk kez “ferahlık” kelimesi gerçek bir şeye dönüşecekmiş gibi hissettim.
O an fark ettim: ben uzun zamandır içimden geçen hiçbir şeyi denememiştim. Sadece düşünmüştüm. Sadece ertelenmiştim.
Ve o gece, kendime küçük bir karar verdim. Hayatımda ilk kez bir şeyi düşünmeden, sadece yapacaktım.
Pina Colada ile tanışma
Malzemeler ve içsel karşılıkları
Ertesi gün markete gittiğimde elimde bir liste yoktu. Ama aklımda tek bir şey vardı: Pina colada kokteyl yapmak.
Ananas suyu alırken sanki içimdeki kararsızlık biraz daha azalıyor gibi hissettim. Hindistan cevizi sütünü elime aldığımda ise nedense çocukluğuma gittim. Tatlı şeylerin güven verdiği zamanlara… Buz ise her şeyi biraz daha sakinleştirmek için oradaydı sanki.
Malzemeler basitti ama benim içimdeki hisler basit değildi.
Ananas suyu
Hindistan cevizi sütü
Buz
Biraz rom (onu eklemek bana biraz cesaret gibi geldi)
Ama aslında mesele malzemeler değildi. Mesele, uzun zamandır ilk kez bir şeyi “denemek”ti.
Nasıl yapılır? İçimde başlayan tarif
Sitemizden Önerilen: Kanser yorgunluğu nasıl olur ?
Eve döndüğümde mutfak bana yabancı geldi. Sanki orası yemek yapılan bir yer değil de uzun zamandır konuşmadığım bir arkadaş gibiydi.
Blenderı tezgâha koydum. Bir süre sadece baktım. İnsan bazen bir şeye başlamadan önce onunla göz göze gelir ya, ben de öyle yaptım.
Sonra içimden bir ses “başla” dedi.
Önce buzları koydum. Sertti, soğuktu. Tıpkı bazı anılar gibi. Sonra ananas suyunu ekledim. Sarı rengi mutfağı biraz aydınlattı. Hindistan cevizi sütünü eklediğimde ise sanki içimde bir şey yumuşadı.
En son romu eklerken duraksadım. Çünkü o küçük ekleme, biraz cesaret gerektiriyordu. Hayatta bazı şeyler küçük görünür ama etkisi büyüktür ya, işte öyleydi.
Blenderı çalıştırdım.
O ses, mutfağı doldurduğunda içimde de bir şeyler karışmaya başladı. Hatıralar, kırgınlıklar, yarım kalmış konuşmalar…
Pina Colada’nın basit ama özel tarifi
O an öğrendiğim şey aslında çok basitti. Pina colada kokteyl nasıl yapılır diye soran biri için cevap teknik gibi görünür ama benim için biraz daha fazlasıydı.
Blenderın içine:
Önce bir su bardağı ananas suyu eklenir. Bu, içindeki tatlı ama hafif buruk başlangıcı temsil eder.
Ardından yarım su bardağı hindistan cevizi sütü eklenir. Bu, yumuşaklık ve kabullenme hissidir.
Bir avuç buz eklenir. Hayatın sert taraflarını biraz soğutmak gibi.
İsteğe bağlı olarak az miktarda rom eklenir. Bu, unutmak ile hatırlamak arasındaki ince çizgidir.
Hepsi blenderda pürüzsüz olana kadar çekilir. İşte bu kadar.
Ama o kadar basit değildir aslında. Çünkü içine ne koyduğun değil, o sırada ne hissettiğin önemlidir.
Evde denediğim gece
Blender sesi ve hatıralar
Karışım hazır olduğunda bir bardağa doldurdum. Üstüne biraz köpük oluşmuştu. O köpük bile bana “bir şeyler değişiyor” gibi geldi.
İlk yudumu aldığımda beklediğim şey olmadı. Sadece tat değildi bu. Bir tür hafiflikti. Sanki içimde uzun zamandır taşıdığım ağırlık biraz yer değiştirmişti.
O an düşündüm: İnsanlar neden böyle şeyler içer? Sadece tadı için mi? Yoksa kendinden kaçmak için mi, yoksa kendine biraz yaklaşmak için mi?
Ben kaçmıyordum. İlk kez kalıyordum.
Telefonuma baktım. Birkaç bildirim vardı. Ama hiçbirini açmadım. Çünkü o an dış dünya biraz uzak kalsın istedim.
Pencereyi açtım. Kayseri’nin gece havası içeri doldu. Sıcak ama umutlu bir rüzgâr vardı. Sanki şehir de benimle birlikte biraz nefes alıyordu.
Tarifin bende bıraktığı şey
O gece Pina colada sadece bir içecek olmadı. Bir alışkanlığın başlangıcı gibi hissettirdi. Ama kötü bir alışkanlık değil; kendine dönmenin alışkanlığı.
Defterimi açtım. Uzun zamandır yazmadığım şeyleri yazmaya başladım. Kelimeler yavaş yavaş akıyordu. Sanki blenderda karışan şeyler bu kez zihnimde karışıyordu.
Hayal kırıklığımı yazdım önce. Sonra neden kırıldığımı. En son da küçük bir umut kırıntısını.
O umut çok küçüktü ama gerçekti.
Son yudum ve düşünceler
O bardağın sonuna geldiğimde içimde garip bir sessizlik vardı. Ne tamamen iyi hissediyordum ne de kötü. Ama ilk kez “orta” bir yerdeydim. Ve bu bana yabancı ama güvenli geldi.
Pina colada kokteyl nasıl yapılır sorusu artık benim için sadece bir tarif değildi. Bir akşamın, bir kararın, bir içsel dönüşün başlangıcıydı.
O gece kendime şunu itiraf ettim: Ben uzun zamandır bir şeyleri sadece izliyordum. Ama hayat izlenerek yaşanmıyordu.
Bir şeyleri karıştırmak gerekiyordu. Bazen mutfakta, bazen kalpte.
Bardağın dibine baktım. Son damla da bitmişti. Ama içimde bir şey yeni başlamıştı.
Hyalual sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Pina colada kokteyl nasıl yapılır” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!